De eerste maand Pacific

By Minke

16 October 2017

Hoewel het vandaag eigenlijk gewoon te warm is om te klussen, doet Jaap toch een verwoede poging. Maar met resultaat, want de windstuurvaan hangt weer op zijn plek en ook het frame voor de windgenerator is bijna klaar. Langzaamaan komt er het einde van onze kluslijst in zicht en daarmee ook ons vertrek naar Chili.

Maar naast het klussen en boodschappen doen hebben we de afgelopen maand ook gewoon een beetje vakantie gevierd. Onze beide ouders zijn hier op visite geweest. En eerlijk is eerlijk, daardoor hebben wij ook veel meer van Panamastad en haar omgeving gezien dan we anders zouden hebben gedaan.

En de eerste maand in de Pacific is indrukwekkend. We nemen beide keren onze ouders mee naar Islas Perlas, een eilandengroep in de baai van Panama. Niet alleen een heerlijke tocht om te varen en even weg uit de toch wat industriële ankerbaai, maar ook een prachtige en ongerepte eilandengroep. We liggen op verstilde plekjes, zoeken ook af en toe de wat drukkere plekken op en allebei heeft zo zijn charme. Struinen op onbewoonde eilandjes en heerlijk uit eten op Contadora.

Genieten van het getijverschil en zien wat vijf meter tij voor een verandering aan de natuur geeft. Van liefelijke en groene eilanden bij hoog water, naar grillige rotsen en standjes die zichtbaar worden bij laag water. Papayas en bananen plukken en er heerlijk van smullen. Maar ook tijdens een wandeling opgepikt worden door de security, omdat je je op een privé eiland bevindt. Dat laatste hadden wij even gemist, maar het bleek dat het dorp op San Pedro Gonzales het enige is wat je mag bezoeken.

Nu was de wandeling net wat ver, dus was het helemaal niet zo heel erg om weer met de auto afgezet te worden bij het dorp. Wat wil je nog meer in je vakantie.

Nou walvissen spotten….en dat hebben we gedaan. Het is walvissenseizoen en dat betekent dat er bij Islas Perlas veel Bultruggen zijn. Moeders met hun kleintjes. In dit gebied voeden ze hun net geboren jongen op en bereiden ze voor op de lange trip naar het koudere zuiden later dit jaar. Wat een prachtig gezicht is het om deze dieren van zo dichtbij te mogen bewonderen.

Eigenlijk hebben we ze elke dag wel gespot. Ver weg, soms wat dichterbij en op één van de laatste dagen bij de eilanden wel van heel dichtbij. Misschien wel zo dichtbij dat ik het niet zou hebben geloofd als ik er zelf niet bij was geweest.

We zien in een baai waar we langsvaren een bultrugjong springen en Jaap bedenkt zich geen twee keer. De motor even aan, het roer om en gelijk de motor ook weer uit. Zo dobberen langzaam in de richting van de Wallie, terwijl deze zich bezighoudt met de mooiste capriolen. We zijn er stil van. Wat speels en prachtig om naar te kijken. Zo speels dat ze ons eigenlijk ook wel interessant vindt en even een kijkje komt nemen bij de boot. Ik sta op de boegspriet en ze komt gewoon onder me door gedoken om de boot even van de onderkant te bekijken. Dit is onbeschrijvelijk. Mijn hart slaat een sprong over van vreugde, dat wij, ik dit mag zien op onze reis. ZO MOOI! En al is het nog maar een jong, ze is ontzettend groot. Het zien van zulke dieren in de vrije natuur is zo indrukwekkend, maar ook heel rustgevend. Gewoon een genot om naar te kijken.

 

Naast de Perlas eilanden verkennen we Panama stad en haar omgeving. Gingen we samen met Jaap zijn ouders door het Kanaal, met mijn ouders bezoeken we de sluizen en kunnen we nog een keertje zien hoe de boten geschut worden. Met Jaap zijn ouders reizen we ook over de Panama Railway van Colon naar Panama Stad. Prachtige uitkijkjes over het regenwoud en daar waar wij zelf gevaren hebben, het Panamakanaal.

Ook bezoeken we Casco Viejo. Dit is de oude stad en daarmee het touristische deel van Panama. Hier veel restauratie werkzaamheden aan de oude, veelal Koloniale, gebouwen. Is het nu een mengeling tussen oud en nieuw, over een paar jaar zal dit gebied naar mijn idee volledig ingericht zijn voor de toeristen. En dus nogmaals helemaal veranderd zijn.

De ruïnes van Panama Viejo zijn ook zeker een aanrader. Het is een echte archeologische plek waar je rond kunt struinen, maar ook het museum kunt bekijken. En niet te vergeten natuurlijk de visserijhaven. Lijkt het overdag nog uitgestorven, als de avond valt is het er heel druk met zowel Panamezen als toeristen die bij de vele kraampjes Cheviche en verse vis kunnen eten. Zonder bezoek hadden we het meest hiervan over geslagen. Maar het maakt onze tocht van bijna vier maanden door Panama toch ook volledig en af.

En nu er een einde is gekomen aan een periode van veel bezoek bereiden wij ons voor op het volgende avontuur. Op zeil naar Chili. Een tocht van 5.000 mijlen met hopelijk een tussenstop op Paaseiland. We denken nog een dag of zeven nodig te hebben voor zeilreparaties, het aansluiten van de windmolen, de laatste boodschappen en het helemaal klaarmaken van de boot.

Een raar idee is het om zo lang met zijn tweetjes op de boot te zitten. Want waren we de Atlantische oversteek nog met zijn vieren, deze tocht gaan we echt met zijn tweeën doen. Twee keer drie weken op zee is de verwachting. Drie weken wachtje op, wachtje af. De Galapagos eilanden misschien zien, maar er niet naartoe gaan. Wat zal dat met je doen? Onrust, meditatie, geluk? Welke gevoelens zullen de overhand hebben? Geen idee wat het gaat brengen, maar we gaan het zeker meemaken!

14 Comments

  1. Wat een heerlijk verhaal weer om te lezen. Behouden vaart naar Chile!!!

    Reply
    • Dank je Rene!

      Reply
  2. Zucht! Mijn grote wens: ooit een walvis zien. Jullie zijn spekkopers, dat je dit allemaal kunt meemaken. Prachtig, hoor! Wij genieten zo met jullie mee. Zet je mij ook op de mailinglijst? Mijn vorige verzoek is waarschijnlijk niet goed overgekomen. Alvast bedankt. Goede reis en opnieuw: fair winds and a following sea’! Dikke tút van Chris en Coby

    Reply
    • We zijn zeker spekkopers en hebben hier ontzettend genoten… Maar time to go!

      Reply
  3. Werkelijk.. tranen in mijn ogen… wat fantastisch… je verhaal de foto’s en boven alles dat alles zo goed gaat met jullie!!! Dikke knuffel voor beiden en much love!! Heel veel succes met jullie nieuwe uitdaging! ?
    Xxx Natas

    Reply
    • Dank je Natas!

      Reply
  4. Geweldig verhaal met prachtige foto’ s er bij. Het is elke keer weer een hele nieuwe ervaring, maar met die walvissen is natuurlijk helemaal super.
    Heel veel succes met de voorbereidingen voor de reis naar Chili, een heel eind zo met z’ n tweeen.
    Een hele goede vaart en een dikke zoen.
    Jantina en Atze

    Reply
    • De voorbereidingen zijn klaar… Tijd voor een stukje sylen. Liefs

      Reply
  5. Dag Jaap en Minke
    Wat een ontzettend leuke en boeiende reisverhalen. Jaloersmakend … Pa en moe due even langs komen. Mooi man. Zit zelf wederom voor twee maanden in Suriname beetje werken en relaxen. Geen walvissen gespot maar samen met goede vriend milieuactivist Erlan naar Braamspunt geweest … Broedplaats zeeschildpadden die godbetere het met toestemming van de overheid deels aan het afgraven zijn. ….
    Behouden vaart naar Chili gewenst en veel plezier met mooie natuur en vergezichten.
    Hartelijke groet
    Jaap J. Dijkstra

    Reply
    • Braamspunt, we zijn er niet geweest toen we in Suriname waren. Maar in januari dit jaar al protesten tegen deze actie van de overheid. Geniet van de pracht van Suriname!

      Reply
  6. Yes, Minke je bent een geboren reisverhalen schrijfster, het leest alsof je erbij bent. Hier in Groningen na een paar prachtige dagen is het volop herfst met zelfs even een volle rode zon (door Sahara zand) gaan we richting winter, verwarming en de winterjas maar weer aan brrrr. en dan lees ik dat het te warm is om te klussen daar in de Pacific ik zou haast zeggen “het is ook altijd wat”.

    Groet aan Jaap en een behouden vaart op deze geweldige reis gewenst.

    Reply
    • Dank je wel Anneke voor je mooie reacties elke keer. We genieten daar erg van!

      Reply
  7. Ik ben het met Anneke eens Minke je verhalen zijn erg goed geschreven. Behalve een prima P&O-consulent ook nog goede verhalen kunnen schrijven over je reiservaringen. Misschien een bundel maken als je weer terug bent in Groningen. Veel succes op de volgende etappe. Paaseiland lijkt me ook heel bijzonder, er gaan allerlei spannende verhalen over de herkomst van de beelden die het eiland zo beroemd hebben gemaakt. Geen idee hoe groot ze zijn, tenzij iemand er natuurlijk even naast gaat staan.

    Reply
    • Ha Kasper, Bedankt! Als we aan wal mogen zal ik proberen in de buurt te komen voor een fotootje… Of we aan de wal kunnen is afhankelijk van het weer

      Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

DutchEnglishFrenchSpanish